Verrast was ik toen ik vanmorgen gebeld werd. Er toch een vitamine tekort was gevonden in mijn bloed. Vitamine D. En daar konden de klachten van moeheid en spierzwakte wel eens vandaan komen. Totaal niet verwacht, maar ergens was ik wel blij. Er was dus wel een lichamelijke oorzaak gevonden en niet alleen te verwijten aan stress! Elke dag 1 pilletje 3 maand lang en dan weer bloedonderzoek doen. Dat het maar snel mag helpen!

Helemaal fit ben ik helaas nog niet. Ik had vandaag een erg gezellige middag met een vriendin. Lekker gekletst, wat winkels in geweest en uiteraard lekker cappuccino gedronken. 'Ons' momentje. Even er tussenuit was de vermoeidheid wel waard. Flink hoofdpijn nadien, maar dat ben ik inmiddels wel gewend. Had gehoopt al een stuk beter te zijn, maar het viel toch wat tegen.. Nog even bijtanken dan maar!

Morgen een afspraak bij de acupunctuur. Een me-time-momentje. Vaak knap ik er van op. En ook die lekkere warme fleecedekentjes en lieve woorden doen me goed.
Ook pak ik steeds meer mijn hobby's op en realiseer ik mij dat ik er te weinig tijd aan heb besteed. Ik blog weer, knutsel wat in mijn agenda en heb vlagen van creatieve inspiratie. Lekker even wat anders doen en ontspannen. De inspiratie de vrije loop laten.. Genieten!!

Zo'n Zondag. Uitslapen, ontbijten met broodjes ei en koffie, langzaamaan omkleden en een lekkere joggingsbroek aantrekken met een fijne trui. Nog een bakkie koffie dan maar en een glas water. De afgelopen dagen (of is het sinds het bezoek aan de acupunctuur) klaart mijn hoofd op. Wordt de hoofdpijn minder en is er enkel nog 'druk' op mijn slapen en achter mijn ogen. Voel ik die kleine momentjes van vreugde, vrijheid en voor mijzelf kiezen. Zeggen we nee tegen een feestje, maar genieten we ook van een drukke verjaardag. Ploffen we op de bank, surfen wat op internet, kijken tv en nemen er wat lekkers bij. Zo'n heerlijke zaterdagavond en nu dus alweer zondagmorgen.
Even trap ik ook weer op de rem. Ik wil zo graag weer meedoen met de rest, maar mag de tijd nemen. Tijd van herstel en bezinning. Om weer een zonnige toekomst te zien. Van overlevingsmechanisme naar het levens-mechanisme.
Terwijl ik aan mijn blog knutsel en een blog schrijf, tekent vriendjelief een roodborstje. Ongekend hoe trots ik op hem ben! Lekker de tijd nemen creatief bezig te zijn & mij versteld laten staan hoe mooi hij kan tekenen. Heerlijk. Dat was alweer lang geleden dat we dat samen deden.
Ondertussen smeden we ook plannen voor de tuin. In huis is het af & zo met het voorjaar in het vooruitzicht gaan we ook bezig met de voor- en achtertuin en de bestrating naar ons huis toe. Ideeën zijn er. Nu nog wat inspiratie opdoen qua stenen, beplanting en materialen om een tuin naar ons wens te laten maken. We hebben er zin in!

Het zonnetje blijft achter de wolken vandaag, dus geniet ik extra van de lente binnen. De bloembollen werden al volop in huis gehaald. En ook de voorjaarsmix stond mooi te wezen in ons huis. Toen de zon zich nog wel liet zien. Nu zit ik al een aantal dagen thuis bij te komen van alle onrust de afgelopen tijd.. Slik pijnstillers, maar toch blijft die druk op mijn slapen vervelend aanwezig. Iets teveel doen betekend duizelig zijn. Niet echt fijn, maar gelukkig gaat het met stapjes vooruit, met ups en downs.

A lot has happened. Het is tijd is om een andere weg in te slaan dan anderen. Mijn weg te vervolgen, die vol kansen voor mij open ligt. Anderen die niet zien welke problemen ze telkens weer omzeilen, het bij het oude willen laten en er gewoon geen kapitein op het schip is. Dat is lastig, zorgt voor veel onrust en ik vergat steeds meer op mijn gevoel te vertrouwen. Ik hield even mijn hoofd niet meer boven water en besloot voor mijzelf te kiezen. Rust te pakken. & bam. Daar kwamen alle klachten na een tijd van alsmaar doorgaan. Heb ik spijt? Nee. Ik had het niet willen missen. Heb er veel van geleerd. Maar het is wel vervelend dat ik ver over mijn grenzen ben heengegaan, in een omgeving waar ik mij niet veilig voelde.
Maar er is koffie en er is soms zon! Kwetsbaarheid en moed. Zwart en wit. Maar ook kleur. En zelf dat ene likje verf geven, mijzelf de kleur gunnen, dat maakt dat ik mij er wel door sla. De wil is er wel, nu mijn lichaam weer liefhebben en luisteren naar wat het te zeggen heeft. Beter op mijn gevoel te vertrouwen, intuïtie weer te laten meetellen en vooral ook alle shit los te laten.
De zon weer op en in mijn bol te voelen schijnen. Ik ben echt toe aan lente!

Wat een heerlijke dagen hebben we gehad! Na de drie dagen dat ik zelf vrij was, hadden vriendjelief en ik samen nog een halve week. Op woensdag gingen we aan de klus; we pakten de garage uit, maakten hem schoon en richtte hem opnieuw in. Vriendjelief ging verder met het bekleden van de trap terwijl ik de achterkant van de trap verfde. Tussendoor genoten we van een heerlijk belegd broodje en werd onze keuken 'af'gemaakt door de monteur. Nu nog een likje verf op de koof en dan is ie echt af!

Vanaf donderdag zijn we heerlijk 2 nachtjes weg geweest naar Hoevelaken. Dichtbij de stad Amersfoort en het wandelgebied de Veluwe, een perfecte combi voor ons! Ik wilde al heel lang shoppen dus keek er naar uit. Eenmaal in de stad had ik warempel geen zin meer (lekker wisselvallig soms haha) maar konden we uiteindelijk beiden goed slagen. Op internet had ik de tip gezien van een heerlijk koffietentje dus daar ploften we even neer...

De volgende dag gingen we vroeg uit de veren! Als eerste zaten we aan ons ontbijt in het hotel, wat heerlijk smaakte. We trokken de wandelschoenen aan, pakten onze camera's en gingen met de auto op pad. Vriendjelief wilde graag eens met mij met zonsopgang op de Veluwe staan, dus deden we dat. Helaas spotten we geen reeën, herten of wilde zwijnen, maar kwam ik wel de eerste rood-met-witte-stippen-paddenstoel tegen! Van het bos, kwamen we op de heide en liepen we op weilanden.


Na onze eerste wandeling zochten we een leuk tentje uit om even wat te eten. Voor mij een kom vol snert! De allereerste dit jaar & het was heerlijk! Verzadigd gingen we op weg naar het Speulderbos. Daar waar vele paddestoelen zich laten zien als we internet mochten geloven. En ja hoor, het stond bomvol paddestoelen en zwammen! Met een beetje regen erbij leek alles nog mooier..


De laatste dag van onze minivakantie sliepen we uit & konden we op het nippertje nog ontbijten. We besloten eerst naar Spakenburg te gaan wat een gezelligheid aan marktjes en winkeltjes was. Na wat geslenterd te hebben, zijn we richting de Oostvaardersplassen gereden. Inmiddels liet de zon zich steeds meer zien en konden we zonder jassen lopen! Dit leverde ook veel zomerse plaatjes op met de camera. Wat is het dan mooi om met een macrolens rond te mogen lopen!

Een minivakantie vol natuurmomenten. Heerlijk met onze neuzen in de frisse buitenlucht, maar ook binnen opwarmen & genieten van wat lekkers!